Birinci İnönü Savaşı’nda yenilen Yunan kuvvetleri tekrar Bursa bölgesine çekilmişti. Hem Sevr Antlaşması’nı kabule zorlamak, hem de gittikçe güçlenen Türk ordusunu yenilgiye uğratarak dağıtmak için 23 Mart 1921′de tekrar taarruza geçtiler. Bu defa hem güneyden, hem batıdan saldırdılar. Türk genel kurmayı kesin sonucu İnönü mevzilerinde almayı planlamıştı. Onun için Afyon bölgesinden üç piyade ve bir süvari tümenini İnönü mevzilerine kaydırdı. Afyon yönünde ilerleyen düşmanı oyalamak için çok az kuvvet bıraktı.

Yunanlılar, 27 Mart’ta Bursa yönünden İnönü mevzilerine geldiler. 28 Mart’ta iki tümenle demiryolu kuzeyinden, bir tümenle de demiryolu güneyinde saldırıya başladılar. İlk gün bazı mevzileri ele geçirdilerse de bunlar süngü hücumu ile geri alındı. Düşman sağ ve sol kanatlarda ard arda hücum etti ve ard arda hücumla karşılık gördü. Her saldırışında da ağır kayıplar vererek çekilmek zorunda kaldı.

İkinci İnönü Savaşı’nda Yunan kuvvetleri sayı bakımından iki kat fazla idi ve çok iyi donatılmıştı. Türk kuvvetlerinde ise top, makineli tüfek, her türlü araç ve gereç henüz çok eksikti. Çarpışmalar dört güri sürdü. Bu süre içinde, cesaret ve kahramanlıkla çarpışan Türk birlikleri düşman ordusunu dağıttı ve kovalamaya başladı. Bir defa daha toparlanıp son bir gayretle hücumu deneyen Yunanlılar 31 Mart’ta yine yenildiler ve kurtulmayı başarı sayarak Bursa yönünde çekilmeye başladılar, öbür cephede çok az bir Türk kuvveti bırakılmıştı. Yunanlılar burada Afyon ve civarını ele geçirdiler ama Inönü’ndeki bozgundan sonra oradan da çekilmek zorunda kaldılar. Türk kuvvetleri düşmanı Dumlupınar’a kadar sürdükten sonra durdu. Çünkü asıl savaş daha sonra yapılacaktı.

İkinci İnönü Savaşı bütün yurtta sevinç yarattı. Bundan sonra galip devletler Anadolu1 da işgal ettikleri yerleri boşaltmaya başladılar. Mustafa Kemal Paşa, İkinci İnönü zaferini de kazanan Batı Cephesi Kumandanı İsmet Paşa’ya (İsmet İnönü) çektiği kutlama telgrafında “Siz orada yalnız düşmanı değil, milletin makûs (tersine dönmüş) talihini da yendiniz”dedi.